I.P.O. Wedstrijd in een stralende zon.

Geluk en teleurstelling lagen naast elkaar.

Onze jaarlijkse IPO wedstrijd zit er weer op. Zoals ieder jaar kende we weer dezelfde problemen. Waar vinden we speurvelden die deze naam waard waren. Op een steenworp van onze club werd een groot klaverveld gevonden en zo was alvast dat probleem van de baan. Zouden er genoeg deelnemers opdagen nu we op dezelfde datum zaten als onze vrienden uit As? Gelukkig kwam kringgroep Hond & Geleider met een afvaardiging en kregen zelfs een inschrijving binnen uit het verre Libramont.

Keurmeester was Dirk Cooreman en spoorlegger was Ben Hamers. Na een klein ontbijt mocht hij samen met voorzitter Eddy naar de speurvelden trekken om drie spoortjes te trekken. Even later kon het deelnemersveld en de supporterscolonne op hun beurt vertrekken. Aan het speurveld beleefden we onze eerste verschrikking. De klaver had sinds de laatste controle een enorme groeischeut gekregen en was eigenlijk niet echt geschikt om speurwerk op te verrichten. De deelnemers waren echter vol vertrouwen en toen Ona van Servais met 99 punten afgeklokt werd steeg het vertrouwen, want als een IPO1 hond dit kan... Helaas had de IPO2 hond al wat meer moeite, de klaver was hier nog wat hoger maar na een moeilijke aanzet kon de hond van Urbain toch het spoor uitwerken. Er bleven 82 punten over... Voor de IPO3 honden was de klaver nog wat hoger. De honden liepen bijna in een tunnel en dit was blijkbaar te hoog gegrepen. Lara van Bob had schijnbaar moeite en ook speurwonder Hayca geraakte niet voorbij het eerste been. Jammer dat we geen alternatief konden aanbieden voor dit veld maar we hebben weer een lesje geleerd. Klaver kan heeeel snel groeien.

Met de eerste teleurstelling achter de rug konden we terug naar de club. Tijd om de begeleidingshonden af te werken. Kristof en O'Tarzan mochten samen met onze sympathieke geleidster uit Libramont aan de slag. Kristof mocht beginnen en reeds vanaf de eerste minuut werd duidelijk de zijn maatje er geen zin in had. Bij het los volgen besloot hij even gedag te gaan zeggen aan zijn Waals vriendinnetje dat aan de zijkant braaf haar beurt lag af te wachten en toen dat even later weer gebeurde zag iedereen de bui weer hangen. Gelukkig was er geen agressie en ondervond de hond van Emelie geen hinder van het gebeuren en kon ze haar oefeningen verder afwerken. De tweede teleurstelling van de dag was een feit.

Dan maar onmiddellijk verder met de IPO1 honden en hun gehoorzaamheid. Moran was ondanks de reeds aanwezige warmte bij de les en leverde net zoals clubgenote Mellow zeer mooi werk af. Ze hadden goed naar elkaar gekeken wan beiden lieten ze veel punten liggen bij het apporteren. Beide honden kregen 90 punten en daar konden geleiders Eddy en Roxane zeker mee leven.

De keuken riep ons binnen. Het was tijd voor de lunch. Na het dessert mocht Gert zijn Monty inzetten als witte hond voor bezoeker Urbain Koopmans. De keurmeester zag wat meer foutjes maar de geleider was duidelijk tevreden met de 85 punten die zijn Nick bijeen had gewerkt. Lof van de keurmeester ging hier vooral naar de Witte hond die volgens de Heer Coreman tot dan toe het beste appel had laten zien. Waarom deze combinatie niet ingeschreven was, was voor hem een raadsel.
Dan was het de beurt aan Hayca, die haar laatste wedstrijd op het terrein zou afleggen en aan Lara van Bob. Lara mocht beginnen maar waar de bij het speuren een zeer goed excuus had was er dit deze keer niet. Lara kende een absolute off day en Bob moest diep in de trukendoos om erger te vermijden. De 9-jarige Hayca deed ook nog haar best maar kon haar leeftijd niet meer verbergen. Bedankt Hayca voor al die mooie wedstrijden en Lara zal volgende keer zeker haar foutjes rechtzetten. Niemand die daar aan twijfelt.

Als laatste onderdeel dan het pakwerk. Pakwerker Jens Quinten zou een rustige namiddag krijgen want er stonden slechts twee honden op het menu. Moran en Lara. Omdat Lara wat rust nodig had werd de wedstrijd even onderbroken zodat ook de situatie in Parijs-Roubaix kon bekeken worden. Tom Boonen zou zijn vijfde kassei niet binnenhalen dus voor ons het sein om aan de C-oefening te beginnen. Moran eerst. Revieren ging vlot, aanblaffen kon aanhoudender, bewaking was ok en de vlucht met bijhorende overval was zeer goed afgezien van de bekende "knabbel" die weliswaar binnen de perken bleef. Snel stellen en ook hier weer wat knabbeltjes. Het leverde alvast de eerste Zeer Goed op voor Moran en nog belangrijker... er is progressie. Als laatste was Lara aan de beurt. Prachtig en snel revierwerk, mooi aanblaffen als mocht dit ook wat overtuigender, mooie vlucht en dito overval maar de bewaking kon iets strakker. Perfect rugtransport maar mocht iets voller bij de overval net zoals bij het stellen. Globaal had Lara revanche genomen door te laten zien wat ze in haar mars heeft en dat is zeker meer dan de som van de delen van vandaag.

De wedstrijd zat erop en de gevoelens bleven een beetje gemend. De prijsuitreiking kende de notoire speeches en onze anonieme weldoener zorgde voor een mooi afscheidscadeau waarna iedereen huiswaarts kon keren om nog wat na te genieten van een mooi lentezonnetje... wij danken alle bezoekers, deelnemers, technisch personeel en keukenprinsessen voor hun inzet en hopen jullie bij een volgende gelegenheid weer eens terug te zien.

Verslag: P.C.

Klik hier om de vele foto's te bekijken (opgelet. Laden van de foto's kan even duren)

Terug


Contacteer ons

Email: info@kringroep-riemst

Nieuwsbrief: Abonneren

Social Media: